Uduzan dost, qazanan həqiqət
Posté : 30 juin 2026, 16:08
Həmin axşam hər şey adi bir dost söhbəti ilə başladı. Rüstəm, Elçin və mən həftənin yorgunluğunu atmaq üçün kiçik bir kafedə toplaşmışdıq. Adi çərşənbə axşamı, adi stol, üstündə soyuq çaylar və boş boşqablar. Rüstəm həmişəki kimi iddialı idi, bu dəfə futbol üzərində mübahisə edirdik. Kimin komandası daha yaxşı, kimin oyunçusu daha çox qol vuracaq. Söhbət bir az qızışdı, Rüstəm dedi ki, "Mən hər zaman şanslıyam, əgər mərc etsəm, udaram". Elçin güldü, "Onda niyə hələ də işləyirsən?" Rüstəm əsəbiləşdi, "Mən realda oyundan danışıram, sənin anlamağın çətin".
Mən isə ortada sakit oturub gülümsədim. Ağlıma bir fikir gəldi – niyə bu mübahisəni həll etmək üçün əyləncəli bir şey etməyək? Hərə öz bəxtini sınasın. Rüstəm həyəcanlandı, "Əla, mən razıyam, amma harada?" Elçin isə çiyinlərini çəkdi, "Pulum yoxdur mənim". Mən də dedim, "Çox pul yox, sadəcə simvolik. Hərə 20 manat versin, qalib hamısını götürsün". Rüstəm telefonunu çıxarıb, gülümsəyərək mənə baxdı, "Sən bu işlərdən başlayan, bilirsən hara baxmaq lazımdır. Bir platforma tanıyırsan?" O an mənə bir işıq çaxdı. Bir neçə həftə əvvəl dayım oğlu mənə bir platforma tövsiyə etmişdi, amma hələ vaxt tapıb baxmamışdım. Düşündüm ki, indi vaxtıdı. Telefonuma girdim, qısa axtarışdan sonra gördüm ki, bəli, oradaydı. Mən Elçin və Rüstəmə dedim, "Bəli, bir seçim var, tapa bilərik". Həmin an özüm də bilmədən, maraqla platformanı açıb mostbet casino bölməsinə keçdim.
Rüstəm yanıma gəlib ekrana baxdı, "Nə var orda, rulet?" Mən başımla təsdiqlədim. Rulet ən sadə və ən şəffaf oyundur. Elçin də yaxınlaşdı, qaşlarını qaldırdı, "Hə, bu da maraqlıdı. Amma uduzsaq?" Rüstəm onun çiyninə vurdu, "Uduzansansa, sonra mənə işdə nahar verərsən, yaxşı olar". Gülüşdük. Həmin an ofisiant qəhvələri gətirdi, mən qəhvəmi qarışdırdım, telefonu isə stolun ortasına qoydum. Hər kəs öz mərcini etməli idi. Qərar verdik ki, rulet çarxı fırlanacaq, hərə bir rəng seçəcək – qara və ya qırmızı. Kimin rəngi gələrsə, o qazanacaq. Rüstəm qırmızı seçdi, Elçin qara, mən isə düşündüm ki, nə üçün həmişə ya qara, ya qırmızı? Bir az risk edib "tək" rəqəmlərə mərc etdim.
Rüstəm soruşdu, "Əminsən? Tək rəqəm daha çox şansdır, amma daha az gəlir". Mən gülümsədim, "Kim bilir, bəlkə bu axşam şans mənim tərəfimdədir". mostbet casino tətbiqindəki canlı diler ekranda göründü, əli ilə salam verdi. Bu o qədər real idi ki, sanki iri bir kazinodayıq. Top əlində fırlandı, ürəklərimiz döyünürdü. Birdən Elçin dedi, "Ay sən, mən hətta hansı rəngi seçdiyimi unutdum!" Rüstəm güldü, "Sən qara seçdin, kor adam". Top yavaşladı, dayanmağa hazırlaşırdı. Biz üçümüz də ekrana sıxılmışdıq. Birdən top dayandı. Qara. Mən uduzdum, Rüstəm uduzdu. Elçin isə qazandı. Biz səssizcə bir-birimizə baxdıq, sonra Elçin qışqırdı: "Mən uddum? Mən uddum!!" Rüstəm əllərini açdı, "Yox, bu ola bilməz. Sən heç oyuna da girməmişdin". Amma nəticə ekranda aydın idi.
Elçin mərcini geri götürdü. Bu məbləğ onu çox sevindirmədi, amma ovqatı tamamilə dəyişdi. Rüstəm isə, iddialı adam, təslim olmaq istəmədi. Dedi, "Bu dəfə təsadüf idi. Yenə oynayaq, amma bu dəfə mən qaydaları dəyişirəm". Təklif etdi ki, kart oyunu oynayaq – ən sadə, ən yaxın olan "böyük-kiçik". Mən razılaşdım, Elçin isə artıq o qədər qızışmışdı ki, həvəslə başını tərpətdi. Bu dəfə Rüstəm özü ekrana yaxınlaşdı, əlləri ilə mərcləri tənzimləməyə başladı. Mən mostbet casino bölməsindən kart bölməsinə keçid etdim. Oyun sadə idi: kart gəlir, sən təxmin edirsən ki, növbəti kart böyük olacaq, yoxsa kiçik. Rüstəm özünə güvənərək "böyük" mərc etdi. Elçin "kiçik", mən isə birdən ağlıma gəldi ki, niyə təxmin etmək əvəzinə, sadəcə passiv qalmayım? Belə ki, mən təsadüfən "cüt" rəqəm seçdim, amma bu dəfə dəyişmək istəmədim, qoy belə qalsın.
Kartlar açıldı. Rüstəmin böyük olacağını düşündüyü kart kiçik çıxdı. Elçin isə qazandı! Rüstəmin üzü turşdu, gileyləndi, "Bu qumar deyil, bu sehrdir, sən mənə qarşı fənd edirsən". Elçin isə özünü tuta bilmədi, ayağa qalxıb kafenin ortasında rəqs etməyə başladı. İnsanlar baxırdı, amma o vecinə almırdı. O an mən öz mərcimin uduzduğunu gördüm, amma vecimə deyildi. Çünki bu anın əyləncəsi puldan dəyərli idi. Rüstəm tam təslim olmur, "Daha bir oyun" deyirdi. Mən isə dedim, "Dayan, sərhəd lazımdı. Gecə gecdir, hərə evinə getsin, sabah iş var".
Hesabı yığdıq, qalib Elçin idi. Rüstəm 20 manatını itirmişdi, mən də, amma Elçinin sevinci o qədər içtən idi ki, Rüstəm dedi, "Yaxşı, razıyam, sənə nahar borcluyam". Gülüşüb ayrıldıq. Yolda gedərkən düşündüm ki, bu nə idi? Sadəcə dostlar arasında bir əyləncə, amma həmin anların həyəcanı qızıl kimi qiymətli idi. Həmin bir neçə dəqiqəlik rulet və kart oyunu əslində hamımızın stresini atmışdı. Rüstəm həmişə hər şeyə ciddi yanaşan adamdır, amma bu gün itirsə də, gülümsəyərək evə getdi. Elçin isə, yoxsul tələbə həyatı yaşayan dostum, iki dəfə üst-üstə qazandı və səhər bizə nahar alacağını dedi. Onun üçün bu böyük məbləğ idi.
Bir həftə sonra işdə fasilədə Rüstəm yanıma gəlib pıçıldadı, "Ay sən, o gün axşam hansı proqram idi? Mən evdə düşündüm də, yenə sınamaq istəyirəm, amma bu dəfə qaydaları bilirəm". Mən gülümsədim, "Sən itirəndə əsəbləşirsən, sonra pəşiman olarsan". Amma Rüstəm israrla dedi, "Mənə sadəcə adı lazımdı". Mən də dedim ki, yaxşı, mən evdə bir dəfə mostbet casino oynamışam, çox rahatdı, istəyirsən sən də bax. Ona tətbiqi izah etdim, amma xəbərdarlıq etdim: "Yadda saxla, bu əyləncədir, həyat yox".
Həmin axşam evə gələndə, süfrədə oturub çörək yeyirdim, birdən Rüstəm mesaj yazdı: "Dostum, sənə nə deyim, mən qazandım!" Mən təəccüblə soruşdum, "Nə qədər?" Dedi, "Yüz manat!" Gülməkdən az qala çörək boğazıma ilişdi. O adam itirəndə əsəbi idi, indi isə şans ondan yana imiş. Ertəsi gün Rüstəm işə çox şən gəldi, hamıya qəhvə aldı. Elçin isə qaş-qabağını yığıb dedi, "Mən gələn dəfə də oynamaq istəyirəm, amma səninlə yox, Rüstəm, sən mənə uduzmusan". Biz güldük. O gündən sonra, hərdən həftədə bir dəfə yığışıb, hərə öz bəxtini sınadığımız bu "kiçik turnir" bizim ənənəmizə çevrildi.
Amma ən gözəli odur ki, biz bu oyundan həzz almağı, məğlubiyyəti də qələbə kimi qəbul etməyi öyrəndik. Rüstəm bu gün də hərdən iddia edir ki, o daha yaxşı oyunçudur, amma mən bilirəm ki, həmin ilk axşam mənim təşəbbüsüm olmasa, bu hekayə heç başlamazdı. Mən qazanan olmadım o axşam, amma qazandığım dostluq anları, o gülüşmələr, Rüstəmin itirəndəki ifadəsi, Elçinin rəqsi – bunlar heç bir mərcin əvəz edə bilməyəcəyi dəyərlərdir.
İndi hər dəfə mostbet casino sözünü eşidəndə, mənim ağlıma Bakının o kiçik kafesi, soyuq çaylar və üç dostun səs-küylü söhbəti gəlir. Və mən bilirəm ki, həyatın ən gözəl uduşları bəzən pul qədər dəyərli olmur, amma həmin anları yaşamaq üçün bir az cəsarət və bir az da şans lazımdır. Mən şansımı sınadım, uduzdum amma dostlarımla birlikdə. Elçin isə hələ də o günki qələbəsini xatırlayıb gülümsəyir. Və Rüstəm? O, indi daha təvazökardır. Təki biz bir yerdə olaq, qalanı təsadüfdür.
Mən isə ortada sakit oturub gülümsədim. Ağlıma bir fikir gəldi – niyə bu mübahisəni həll etmək üçün əyləncəli bir şey etməyək? Hərə öz bəxtini sınasın. Rüstəm həyəcanlandı, "Əla, mən razıyam, amma harada?" Elçin isə çiyinlərini çəkdi, "Pulum yoxdur mənim". Mən də dedim, "Çox pul yox, sadəcə simvolik. Hərə 20 manat versin, qalib hamısını götürsün". Rüstəm telefonunu çıxarıb, gülümsəyərək mənə baxdı, "Sən bu işlərdən başlayan, bilirsən hara baxmaq lazımdır. Bir platforma tanıyırsan?" O an mənə bir işıq çaxdı. Bir neçə həftə əvvəl dayım oğlu mənə bir platforma tövsiyə etmişdi, amma hələ vaxt tapıb baxmamışdım. Düşündüm ki, indi vaxtıdı. Telefonuma girdim, qısa axtarışdan sonra gördüm ki, bəli, oradaydı. Mən Elçin və Rüstəmə dedim, "Bəli, bir seçim var, tapa bilərik". Həmin an özüm də bilmədən, maraqla platformanı açıb mostbet casino bölməsinə keçdim.
Rüstəm yanıma gəlib ekrana baxdı, "Nə var orda, rulet?" Mən başımla təsdiqlədim. Rulet ən sadə və ən şəffaf oyundur. Elçin də yaxınlaşdı, qaşlarını qaldırdı, "Hə, bu da maraqlıdı. Amma uduzsaq?" Rüstəm onun çiyninə vurdu, "Uduzansansa, sonra mənə işdə nahar verərsən, yaxşı olar". Gülüşdük. Həmin an ofisiant qəhvələri gətirdi, mən qəhvəmi qarışdırdım, telefonu isə stolun ortasına qoydum. Hər kəs öz mərcini etməli idi. Qərar verdik ki, rulet çarxı fırlanacaq, hərə bir rəng seçəcək – qara və ya qırmızı. Kimin rəngi gələrsə, o qazanacaq. Rüstəm qırmızı seçdi, Elçin qara, mən isə düşündüm ki, nə üçün həmişə ya qara, ya qırmızı? Bir az risk edib "tək" rəqəmlərə mərc etdim.
Rüstəm soruşdu, "Əminsən? Tək rəqəm daha çox şansdır, amma daha az gəlir". Mən gülümsədim, "Kim bilir, bəlkə bu axşam şans mənim tərəfimdədir". mostbet casino tətbiqindəki canlı diler ekranda göründü, əli ilə salam verdi. Bu o qədər real idi ki, sanki iri bir kazinodayıq. Top əlində fırlandı, ürəklərimiz döyünürdü. Birdən Elçin dedi, "Ay sən, mən hətta hansı rəngi seçdiyimi unutdum!" Rüstəm güldü, "Sən qara seçdin, kor adam". Top yavaşladı, dayanmağa hazırlaşırdı. Biz üçümüz də ekrana sıxılmışdıq. Birdən top dayandı. Qara. Mən uduzdum, Rüstəm uduzdu. Elçin isə qazandı. Biz səssizcə bir-birimizə baxdıq, sonra Elçin qışqırdı: "Mən uddum? Mən uddum!!" Rüstəm əllərini açdı, "Yox, bu ola bilməz. Sən heç oyuna da girməmişdin". Amma nəticə ekranda aydın idi.
Elçin mərcini geri götürdü. Bu məbləğ onu çox sevindirmədi, amma ovqatı tamamilə dəyişdi. Rüstəm isə, iddialı adam, təslim olmaq istəmədi. Dedi, "Bu dəfə təsadüf idi. Yenə oynayaq, amma bu dəfə mən qaydaları dəyişirəm". Təklif etdi ki, kart oyunu oynayaq – ən sadə, ən yaxın olan "böyük-kiçik". Mən razılaşdım, Elçin isə artıq o qədər qızışmışdı ki, həvəslə başını tərpətdi. Bu dəfə Rüstəm özü ekrana yaxınlaşdı, əlləri ilə mərcləri tənzimləməyə başladı. Mən mostbet casino bölməsindən kart bölməsinə keçid etdim. Oyun sadə idi: kart gəlir, sən təxmin edirsən ki, növbəti kart böyük olacaq, yoxsa kiçik. Rüstəm özünə güvənərək "böyük" mərc etdi. Elçin "kiçik", mən isə birdən ağlıma gəldi ki, niyə təxmin etmək əvəzinə, sadəcə passiv qalmayım? Belə ki, mən təsadüfən "cüt" rəqəm seçdim, amma bu dəfə dəyişmək istəmədim, qoy belə qalsın.
Kartlar açıldı. Rüstəmin böyük olacağını düşündüyü kart kiçik çıxdı. Elçin isə qazandı! Rüstəmin üzü turşdu, gileyləndi, "Bu qumar deyil, bu sehrdir, sən mənə qarşı fənd edirsən". Elçin isə özünü tuta bilmədi, ayağa qalxıb kafenin ortasında rəqs etməyə başladı. İnsanlar baxırdı, amma o vecinə almırdı. O an mən öz mərcimin uduzduğunu gördüm, amma vecimə deyildi. Çünki bu anın əyləncəsi puldan dəyərli idi. Rüstəm tam təslim olmur, "Daha bir oyun" deyirdi. Mən isə dedim, "Dayan, sərhəd lazımdı. Gecə gecdir, hərə evinə getsin, sabah iş var".
Hesabı yığdıq, qalib Elçin idi. Rüstəm 20 manatını itirmişdi, mən də, amma Elçinin sevinci o qədər içtən idi ki, Rüstəm dedi, "Yaxşı, razıyam, sənə nahar borcluyam". Gülüşüb ayrıldıq. Yolda gedərkən düşündüm ki, bu nə idi? Sadəcə dostlar arasında bir əyləncə, amma həmin anların həyəcanı qızıl kimi qiymətli idi. Həmin bir neçə dəqiqəlik rulet və kart oyunu əslində hamımızın stresini atmışdı. Rüstəm həmişə hər şeyə ciddi yanaşan adamdır, amma bu gün itirsə də, gülümsəyərək evə getdi. Elçin isə, yoxsul tələbə həyatı yaşayan dostum, iki dəfə üst-üstə qazandı və səhər bizə nahar alacağını dedi. Onun üçün bu böyük məbləğ idi.
Bir həftə sonra işdə fasilədə Rüstəm yanıma gəlib pıçıldadı, "Ay sən, o gün axşam hansı proqram idi? Mən evdə düşündüm də, yenə sınamaq istəyirəm, amma bu dəfə qaydaları bilirəm". Mən gülümsədim, "Sən itirəndə əsəbləşirsən, sonra pəşiman olarsan". Amma Rüstəm israrla dedi, "Mənə sadəcə adı lazımdı". Mən də dedim ki, yaxşı, mən evdə bir dəfə mostbet casino oynamışam, çox rahatdı, istəyirsən sən də bax. Ona tətbiqi izah etdim, amma xəbərdarlıq etdim: "Yadda saxla, bu əyləncədir, həyat yox".
Həmin axşam evə gələndə, süfrədə oturub çörək yeyirdim, birdən Rüstəm mesaj yazdı: "Dostum, sənə nə deyim, mən qazandım!" Mən təəccüblə soruşdum, "Nə qədər?" Dedi, "Yüz manat!" Gülməkdən az qala çörək boğazıma ilişdi. O adam itirəndə əsəbi idi, indi isə şans ondan yana imiş. Ertəsi gün Rüstəm işə çox şən gəldi, hamıya qəhvə aldı. Elçin isə qaş-qabağını yığıb dedi, "Mən gələn dəfə də oynamaq istəyirəm, amma səninlə yox, Rüstəm, sən mənə uduzmusan". Biz güldük. O gündən sonra, hərdən həftədə bir dəfə yığışıb, hərə öz bəxtini sınadığımız bu "kiçik turnir" bizim ənənəmizə çevrildi.
Amma ən gözəli odur ki, biz bu oyundan həzz almağı, məğlubiyyəti də qələbə kimi qəbul etməyi öyrəndik. Rüstəm bu gün də hərdən iddia edir ki, o daha yaxşı oyunçudur, amma mən bilirəm ki, həmin ilk axşam mənim təşəbbüsüm olmasa, bu hekayə heç başlamazdı. Mən qazanan olmadım o axşam, amma qazandığım dostluq anları, o gülüşmələr, Rüstəmin itirəndəki ifadəsi, Elçinin rəqsi – bunlar heç bir mərcin əvəz edə bilməyəcəyi dəyərlərdir.
İndi hər dəfə mostbet casino sözünü eşidəndə, mənim ağlıma Bakının o kiçik kafesi, soyuq çaylar və üç dostun səs-küylü söhbəti gəlir. Və mən bilirəm ki, həyatın ən gözəl uduşları bəzən pul qədər dəyərli olmur, amma həmin anları yaşamaq üçün bir az cəsarət və bir az da şans lazımdır. Mən şansımı sınadım, uduzdum amma dostlarımla birlikdə. Elçin isə hələ də o günki qələbəsini xatırlayıb gülümsəyir. Və Rüstəm? O, indi daha təvazökardır. Təki biz bir yerdə olaq, qalanı təsadüfdür.